Mağaza

İslâm Ceza Muhakemesinde İspat Vâsıtaları ve Modern Hukuktaki Karşılıkları

Dr. Muhammed Emin AK tarafından kaleme alınan bu kapsamlı eser, İslâm hukukunun köklü geçmişi ile modern hukuk sisteminin güncel dinamiklerini "ispat" kavramı üzerinden bir araya getiriyor. Kitap, klasik fıkıh literatüründeki şahitlik, ikrar, yemin ve karîne gibi ispat vâsıtalarını Hanefî mezhebi ekseninde derinlemesine incelerken; bu yöntemlerin günümüz ceza muhakemesi hukukundaki yerini ve geçirdiği bilimsel-teknolojik değişimi mercek altına alıyor.

Çalışmanın merkezinde, tıp ve kriminalistik gibi alanlardaki teknolojik ilerlemelerin hukuk sahasına yansımaları yer almaktadır. Yazar, klasik dönemde birincil delil kabul edilen şahitlik ve yemin gibi unsurların günümüzdeki ispat değerini tartışmaya açarak; DNA analizi, parmak izi ve adlî tıp verileri gibi modern "belirti"lerin (karîne) artık çok daha güvenilir ve objektif birer ispat vâsıtasına dönüştüğünü ortaya koymaktadır.

Özellikle İslâm hukukunun temel makâsıdına (amaçlarına) riayet ederek adaleti tesis etmenin yollarını arayan bu kitap, hukukçular, akademisyenler ve İslâm hukuku meraklıları için vazgeçilmez bir rehber niteliğindedir. Hem teorik hem de pratik bir bakış açısı sunan eser, değişen dünya şartlarında "hakikati tespit etme" sürecinin nasıl evrildiğini anlamak isteyen okuyuculara bilimsel bir perspektif sunuyor.

Dr. Gülnara Ergan tarafından kaleme alınan bu çalışma, yazarın uzun yıllara yayılan akademik birikiminin ve Doğu Avrupa-Avrasya tarihine yönelik derinlemesine araştırmalarının bir ürünüdür. Kitapta, tarihsel süreçte İtil (Volga) Bölgesi'nin sadece olayların yaşandığı bir coğrafya değil, farklı kültürlerin ve kimliklerin iç içe geçtiği çok katmanlı bir etkileşim alanı olduğu vurgulanmaktadır. Uludağ ve Erciyes Üniversitelerinde şekillenen akademik sürecin bir devamı niteliğindeki eser, bölgedeki Türk ve Fin-Ugor toplulukları arasındaki ilişkileri disiplinlerarası bir bakış açısıyla ele almaktadır.

Eserin merkezinde, Eski Macarların Batı Sibirya’daki ilk teşekkül sahalarından Karpat Havzası’na uzanan göç güzergâhları arkeolojik veriler ışığında incelenmektedir. Yazılı kaynakların yanı sıra maddi kültür kalıntıları, seramik buluntular ve defin gelenekleri üzerinden yürütülen bu çalışma, özellikle Sargatskaya ve Kuşnarenkovskaya arkeolojik kültürleri arasındaki sürekliliği ortaya koymaktadır. Rusya kütüphaneleri ve akademik arşivlerinden temin edilen nadir kaynaklarla desteklenen kitap, Türk ve Ugor topluluklarının kültürel etkileşimini kronolojik ve karşılaştırmalı bir yaklaşımla okuyucuya sunarak bilimsel literatüre önemli bir katkı sağlamaktadır.