Tesadüf-i̇ Aci̇be Ve Hi̇kâye-i̇ Gari̇be Yahut Üç Sergüzeşt (Haz. Hilal Akça)

ahmed Rif’at’ın Tesadüf-i Acibe Ve Hikâye-i Garibe Yahut Üç Sergüzeşt Adlı Eseri Xix. Yüzyılda Ilk Edebî Roman Kaleme Alınmadan Önce Yayımlanan Yazılı Anlatılar Içerisindedir. Sözlü Kültür Unsurlarının Yoğunlukla Kullanıldığı Bu Yazılı Anlatı Bedrettin, Gülnaz Ve Şemsettin’in Kaçırılma, Esir Olarak Satılma, Yıllarca Ailelerinden Ayrı Kalma Ve Tekrar Bir Araya Gelme Hadiseleri Üzerine Kuruludur. Anlatı, Iç Içe Geçmiş Hikâyelerden Oluşur Ve Bu Hikâyeler Tesadüfi Olaylar Neticesinde Birbirine Bağlanır. Halep, Mısır Ve İsfahan’ın Geniş Mekân Olarak Seçildiği Anlatıda Yolculuk Miti Etrafında Şekillenen Olaylar, Aşk Ve Esaret Temasıyla Güçlendirilir. Böylece Okuyucunun Dikkati Benzer Hikâyeleri Yaşayan Üç Gencin Macerasına Odaklanır. Bu Üç Gencin Macerası, Eserin Başında Evlatlarının Acısıyla Sınanan Iki Babanın Tesadüfi Bir Şekilde Karşılaşmaları Ve Çocuklarının Başına Neler Geldiğini Paylaşmalarıyla Netlik Kazanır. Hacı Abbas, Oğlu Şemsettin’in Öldüğünü Düşünüp Yasını Tutarken Diğer Taraftan Seyfettin, Kaybolan Oğlu Bedrettin’i Arar. Arayış Metaforu Üzerine Kurulu Anlatının Sonunda Babalar Oğullarına Gülnaz Da Bedrettin’e Kavuşur. Bu Nedenle Mutlu Sonla Biten Anlatı, Okuyucuya Masalsı Bir Dinamizm Yaşatır. Halk Anlatılarından Yoğun Izler Taşıyan Eser, Türk Romanının Hazırlık Evresindeki Anlatılar Arasında Kabul Edilir.