Tefsirin Oluşum Sürecinde… (Prof. Dr. İbrahim Görener)

tefsir, Bir Ayete Dair Müfessirin Bütün Bildiklerini Değil, Muhatabının Bilmediklerinin Cevabını Içerir. Müfessir, Bildiği Her Şeyi Tefsirine Almaz. Muhatap Saydığı Kitle Zaten Belli Konuları Bilmektedir. O, Muhatabın Bilemeyeceği Konularda Açıklamalarda Bulunur. Hz. Peygamber (sas) Zamanında Kur’an’a Dair Soruların Azlığı Sebebiyle Tefsirin De Az Olduğu Bir Gerçektir: Anlayış Çoktu, Tefsir Azdı. İlk Asırdan Sonra, Çoğunlukla Ortam Faktörü Sebebiyle Anlayışlar Azalıp Sorular Fazlalaşınca, Tefsir De Çoğalmıştır.

tefsir Yapmak Demek, Kur’an’a Dair Sorulmuş Bir Soruya Cevap Vermek Demektir. Bu Soru, Bir Kelimenin Kökeniyle, Geçmişiyle, Semantiğiyle Vs. Ilgili Olabileceği Gibi, Ilgilenilen Ayetin Arka Planı, Ilk Muhatapları, Indiği Coğrafya Gibi Konular Da Olabilir. Hepsinde De Müfessire Yöneltilen Temel Soru Şudur: “bu Ayet Bize Ne Diyor?” Müfessirler Bu Sorulara Cevap Verirler Ama Çoğu Zaman Sorunun Kendisini Eserlerine Almazlar. (soruyu Eserine Alan Müfessirler De Vardır: Zemahşeri, Fahrettin Razi Gibi.) Yazılmış Tefsirlerden Maksimum Istifade Için, Müfessirin Verdiği Cevabın Sorusunu Bulmak Gerekecektir. Bu Soruya Ulaşmanın En Kestirme Yolu, Kişinin Kendisini, Ilk Başta Müfessire Soru Soran Yerine Koyarak, Kur’an Okurken Anlayamadığı Yerleri Listeleme Ve Soru Haline Getirme Alışkanlığı Kazanmaktır. Soru Olacak Ki Cevapları Tefsirlerde Aransın.

bu Çalışma, Ortalama Bir Ilahiyat Bilgisine Sahip Kişinin Aklına Gelebilecek Sorulardan Ve Onlara Dair Cevaplardan Oluşmaktadır. Bu Yapılırken Sorular Da Metne Dahil Edilmiş Ve Yukarıda Bahsedilen Konuya Bir Örnek Sunulmak Istenmiştir.